Tijdens diner vraagt Claudia waarom ik niet meega naar de bios. Ze hebben het al vaker gevraagt want alle Mount Terrace Residents kunnen gratis een kaartje krijgen als ze als ‘couple’ gaan. Ik zou vanavond met T-bone naar de gym en dat had ik al eerder toegezegt. Ook had ik niet veel zin in weer zo’n commerciele Amerikaanse film. Als ik thuiskom heb ik een sms ontvangen en T-bone is ziek en gaat dus niet naar de gym. Wanneer ik met de lift naar beneden ga om te kijken of ik nog meekan kom ik twee dames tegen die ik vrijdagavond ook tegenkwam. Deze keer waren ze wel nuchter en vroegen of ik heen ging. Ik zei dat ik nog geen partner had, maar dat kon worden geregeld. Ik ga omhoog om m’n jas te halen en zodra ik beneden kom staan ze al op mij te wachten. Hun vriendin Holy zocht ook nog iemand en we zijn met z’n allen naar de bios gegaan. Wel grappig, de halve zaal was gevuld met mensen uit hetzelfde hostel.

“Vaughn and Wilson star as a pair of divorce mediators who spend their weekends crashing weddings in a search for Ms. Right...for a night. But when one of them falls for the engaged daughter (Rachel McAdams) of an influential and eccentric politician (Christopher Walken) at the social event of the year, they get roped into spending a weekend at the family's palatial waterfront estate and quickly find themselves in over their heads”. Kort gezegd: twee heren stormen zomaar netjes in pak een bruiloft binnen en doen net alsof ze zijn uitgenodigt. Ze zorgen dat ze altijd positief in de aandacht zijn en versieren de dames om vervolgens de nacht met hun door te brengen. Bij de bruiloft van een belangrijk politiek man ontmoeten ze allebeide een leuke dame. Vaughn heeft het wel naar z’n zin met de dame maar Wilson moet steeds minder hebben van de dame die acher hem aanzit. Beiden worden ze uitgenodigt voor een familieweekend en dat doen ze. Daar gebeuren de nodige ongeplande dingen en Wilson wil weg, maar Vaughn niet en een andere wedding crasher achterlaten mag volgens de ‘wedding crash’ regels niet. Derest moet je zelf maar zien, de film is wel een aanrader, ook om met je vriendin te gaan kijken. Lekker simpel en commercieel (dus je hoeft je aandacht er ook niet bij te houden). Het is een leuke film met mooie dames en een gaat niet vervelen.

Na de film kwamen Sarah en Claudia koffie drinken en mij hun ideeen uitleggen voor nog een paar advertenties. Eerst kregen we het weer over de kerk en over vriend/vriendin. Na veel vragen van mijn kant kreeg ik de vraag hoe ik mijn dag indeelde met m’n vriendin. Nou, na diner gaan we naar de slaapkamer waar we een kaartspel gaan doen, of monopoly. We discutieren over de bijbel, steken kaarsjes aan en aan het einde van de avond gaat m’n vriendin naar de logeerkamer. Ik zie in de ogen van Sarah grote vraagtekens verschijnen. De volgende ochtend klop ik op de logeerkamer deur ‘honey, breakfast is ready’, na het ontbijt hebben we tegen 10 uur koffie en daarna picknick. Daarna lunch en in de middag gaan we een wandeling maken, vervolgens hebben we weer dinner en ik vertel het verhaal nog een keer, precies hetzelfde. De vraagtekens stoomden nu uit Sarah’s hoofd, maar voordat ze het vraagt verteld Claudia dat dat grotendeels haar dag is (met haar vriendje). Claudia kijkt me met vragende ogen aan, hoe wist ik nu hoe zij haar dag indeelde? Ze had direct door dat dit niet mijn dagindeling zou zijn en aangezien we het over de kerk hadden gehad was het duidelijk genoeg dat dit grotendeels op haar sloeg. Ik had een inschatting gemaakt van hoe ze zou zijn en geprobeert haar dag te vertellen zonder dat ze er ooit iets over verteld had. Ik zat er niet ver naast en ook de vraagtekens bij Sarah zijn verdwenen. Dat kon niet mijn dag zijn omdat ik open minded ben, aldus Sarah, discutieeren/praten over de bijbel en vriendin naar de logeerkamer? Dat paste totaal niet bij mijn denkwijze, de koffie zou nog kunnen kloppen... Na nog enkele uren gepraat te hebben komen de nieuwe ideeen op tafel en Claudia heeft er echt een paar goede. Sarah is niet zo creatief maar kan wel goed tekenen. Next time wil ze graag voor me tekenen zolang ik maar met ideeen kom.

Claudia wilde ook super graag ´coffeetime´ omdat ze het gister ook al gemist had. Ik had eerst liever van niet aangezien m´n werk en huiswerk, maar voorruit. Tegen 8 uur waren ze hier en hebben we tot 10 uur gediscutieerd over het geloof. Ze heeft de hele historie verteld en ik heb haar een ´paar´ vragen gesteld. Claudia gaat in Mexico bijna elk weekend praten met andere (niet-)gelovigen over het geloof en weet er wel veel over te vertellen. Echt op kritische vragen kon ze niets antwoorden en dat moest ik vrijdag maar vragen. Ze willen dat ik meega naar de kerkparty waar Claudia en Sarah afgelopen vrijdag heen waren geweest. Als ik daarheen ga zeg ik gewoon dat ik een gelovige ben want dan voorkom ik dat ze me willen ´brainwashen´ (aldus Sarah). Sarah was vorige keer met Claudia heen gegaan en zij dat ze echt zo overkwamen. Ook heb ik geen zin in kansloze discussies want hun zijn zo overtuigt en mij overtuigen ze toch niet. Ook had ik vandaag op het nieuws gelezen dat het bisdom in de Californie 56 miljoen dollar heeft neergeteld om de aanklachten tegen seksueel misbruik door priesters te schikken. Ook hierover had ik de nodige vragen die niet beantwoord konden worden. Gelukkig vind ze m´n vragen niet erg en denk dat het ook wel goed is dat ze nu over zulke dingen moet nadenken. Anders had ze nooit zulke vragen gekregen en was ze net een paard met oogkleppen (aldus haarzelf).
Na 10 uur hebben Claudia en Sarah mij geholpen om advertentie thumbnail te maken voor de ZooDoo opdracht van school. Dinsdag moet ik met 50 kleine thumbnail ontwerpen komen voor een mogelijke A4 advertentie. Ik kon wel wat hulp gebruiken en ze hadden erg leuke ideen.

Tegen het einde van de middag waren we weer bij de appartementen en ik ga met Claudia en Miki voor de brunch. Tegen de avond komt Sara alleen koffie halen omdat Claudia naar een shot party is. Ze vertrekt tegen 12 uur en ik ga nog even aan het werk onder genot van een Glenfiddich.

quote:

---

“Those are some real bad photos of me and Torsten......aaaaahhhhh!!!! Oh well, it was my birthday, until next year. LOL. Catch up with you soon.
Rohit”

---

Om half 4 komt T-bone (Torsten) me ophalen voor de gym en s´avonds gaan we naar een verjaardags party van een onbekende Duitser (Hauke). Tegen een uur of 10 richting de VesBar naar de band The D4. Nicolas en ik stonden vooraan tijdens het optreden en dat hebben we gevoeld. Bij elk nummer hadden wij een mosh pit in de rug en waren we blij dat we een stevig hek voor ons hadden, anders stonden we al lang backstage. De band was erg goed en we hoorden dat het ook een vrij bekende band was in New Zealand. Ze hadden ook al in Parijs en Londen gespeeld en waren voorheen het voorprogramma van The Hives. Een fatsoenlijke foto maken kon helaas niet met al dat gebeuk en vlak voor het einde besluiten we maar naar achteren te gaan, lekker rustig voor zowel je oren als je lichaam. Tegen 1 uur ga ik richting m´n kamer om te slapen, T-bone gaat met Cedrick en Gernot nog de stad in, maar die hoeven er morgen niet om 9 uur uit voor de Hotpools.

De les ´Advanced Web Media Productie´ was ook een opfrisser. Bijna alle lessen die ik hier tot nu toe heb gehad waren opfrissers. Dit keer ging het ook over web design. Dingen als typografie, lijnen, kleuren en contrasten werden in 3 uur uitgelegd. Mij begon het al snel te vervelen omdat ik precies wist wat ze gingen zeggen en ook wat erna kwam. Zelf heb ik ook een week lang lesgegeven in web design en wist dus wat ik kon verwachten. Toch was het een goede opfrisser en ook de voorbeeldwebsite´s waren usefull. Wat ik niet snap van deze school is dat ze elke les een 3 tot 4tal pakketjes van 2-5 A4tjes los uitdelen. Waarom niet alles in 1 hand-out gebundeld voor het hele semester zoals op de Hanze. Dit is trouwens het eerste wat beter op de Hanze geregeld is dan hier, voor derest kan de Hanze heel erg veel leren van AUT. Na afloop van deze les ga ik naar de kantine voor diner. Hier tref ik Claudia en Miki en het eten is vandaag heerlijk. Ik had al nagedacht over m´n schilderij, ik wilde zowieso een grote (1 bij 1 meter) van Nieuw Zeeland met daarop ook een aantal dingen over mezelf. Daarnaast leek het me leuk om ook nog 4 kleine schilderijen te hebben van de landen waar ik na afloop heenga, Australie, Singapore, Maleisie en Thailand. De 4 kleine moeten dan 25cm breed worden en een meter hoog. Twee van deze, Singapore en Thailand moeten zowel horizontaal als verticaal opgehangen kunnen worden omdat je dan de 5 schilderijen in verschillende composities aan de muur kunt hangen. Ook de volgorde is belangrijk, Australie komt rechts naast Nieuw Zeeland omdat ik daarna daarheen ga, vervolgens komt Singapore, Maleisie en Thailand. Wanneer je een andere compositie neemt op de muur, dan begint het kloksgewijs rond met dezelfde volgorde. Ook moet ik natuurlijk weten of hij ze op canvas moet schilderen of alleen op het doek. Ik had in het vliegtuig van het Aucklandse koppel een broshure kregen van een zeer goedkope pakketdienst. Voor bagage waren ze tot 50% goedkoper! Natdat ik de formaten van het schilderij: 1-1-0.30m had opgegeven kwam er een bedrag uit van 780 dollar! Damn... slik. Dan maar opgerolt in een koker, dat is veel goedkoper. Voor de zekerheid loop ik nog even naar de Internation Student Support Unit om nog naar andere ´shipping company´s´ te vragen. Daar tref ik Rohit en vraag of hij van z´n verjaardag genoten heeft. Hij verteld dat hij al veel reacties had gekregen van internationale studenten die de foto´s gezien hadden, ´what have you been doing Rohit?´. Van de kleine stukjes die hij nog weet van z´n verjaardag heeft hij de indruk dat hij het leuk vond. Hij loodst me naar de New Zealand Post die in hetzelfde gebouw zit en deze geven me een globale indruk over wat het versturen zou kosten, tussen de 60-150 dollar. Dat is al heel wat anders! Ik vraag waarom het andere bedrijf, wat zo goedkoop is, zo duur is met zulke formaten. Rohit legt uit dat ze met koffer baggage erg goedkoop zijn, maar met andere dingen erg duur, dat bleek hier wel uit. Met een gerust hart ga ik naar huis en weet nu zeker dat ik het op canvas wil.

Bij thuiskomst nog even aan het werk en tegen 9 uur weer koffietijd op Sara´s kamer. Sara had, naast de koffie, ook gezorgt voor een watermeloen! Claudia en ik hebben haar de bijnaam ´mom´ gegeven omdat ze zo goed om ons denkt. Ze bied altijd haar hulp aan en als je eten/drinken op is dan wil ze maar al te graag wat geven. Ook is zeer zorgzaam en maakt ze meestal de koffie met veel liefde. Ik had gezegd het vandaag kort te houden (net als alle andere keren) maar het lukte dit keer. Om half 12 was ik al op m´n kamer en besloot maar eens vroeg op bed te gaan.

Tegen 9 uur hebben we koffietijd in de kamer van Claudia. Erg gezellig met Mexicaanse muziek. We hebben het dit keer over de vierkanten van het leven. Het vierkant illustreerd de grens waarbinnen je blijft in je leven. Veel mensen laten hun vierkant tekenen door hun ouders of geloof. Die hebben het penceel in de handen en maken het vierkant voor je waarbinnen je moet blijven. Veel mensen zijn hier tevreden mee en komen er niet uit. Sara en Claudia zijn gelovig opgevoed en geloven zelf ook. Het geloof tekent voor hun een vierkant waar binnen ze moeten blijven. Ook met het opvoeden van je kinderen kun je besluiten om het vierkant te tekenen of het kind zelf het penceel te geven. Claudia en Sara zijn kregen gelukkig voor 1 wand het penceel in handen en konden zelf deels de beslissingen maken. Ik kom erachter dat ik opgevoed ben zonder muren en dat ik nog geen vierkant getekend heb. Ook het cultuurverschil merk ik nu, het canvas van Claudia en Sara is veel kleiner dan dat van mij. Hun zijn er tevreden mee maar weten niet wat buiten die grote muur is. Ik illustreerd het ook als een stad in een land. Hun wonen in de stad met een grote muur eromheen. Omdat ze niet weten dat er ook nog een land achter zit missen ze het niet en zijn ze tevreden. Ik geef ze de kans om voor één keer door de muur heen te kijken om te zien hoe het buiten de muren is. Ze kunnen nu zelf beslissen of het het waard is om een gat in de muur te maken of dat ze veilig binnen de muren blijven. Ik ben blij dat ik ze een kijkje in het grotere canvas kan geven, het land. Ik vertel ze hoe wij denken en dingen als euthanasie, abortus en de pil vallen tussen de woordenstroom. Eerst is Claudia erg tegen de al deze drie dingen, maar nadat Sara een verhaal vertelt over een meisje dat een vijfling kreeg op 12 jarige leeftijd begon ze ook te denken. Ik leg ze uit hoe wij hier in Nederland erover denken en hoe anders wij met deze dingen omgaan. Ook omdat dingen als sex in het Westen gewoner is dan in hun culturen. Aan het einde van de avond heb ik Claudia aan het twijfelen gebracht over deze onderwerpen. Ik ben hier erg blij om omdat ze nu niet meer een eenzijdige visie heeft. Ze kent nu ook de andere kant van de muur en kan nu zelf beslissen welke het beste is. Aldus Claudia leert ze meer van deze gesprekken dan op school in de lessen van psychologie en ook Sara vind het erg boeiend. Zelf leer ik ook veel omdat ik nu een duidelijke visie heb van het vierkant van deze personen en het land waarin ze leven. Ook wordt ik gecomplimenteert om m´n grote algemene kennis en veelzijdige visie van dingen. Tegen half 1 gaan we naar onze kamers om te slapen. Ik ben nog niet moe en ga nog even aan m´n werk. Ook Sara is nog online, ze kon niet slapen vanwege de koffie. Ik vraag waarom ze dan een tweede nam en dat was omdat ik het vroeg. In haar cultuur is het logisch dat, als iets je aangeboden wordt, je het aanneemt. Ik vertel haar dat ze bij mij gewoon haar eigen mening moet geven en tot 3 uur zitten we op msn te praten.

Voor Video Post Production moeten we een intro van 25 seconden maken voor een serieus nieuwsprogramma. We kregen een 50 tal filmpjes waaruit we de beste moesten zoeken en één (nadat je hem 3x gehoord had was je humeur voor de hele week al verpest) irritant muziekje. We zetten een rought cut (globale volgorde van de filmpjes) in elkaar en tegen 9 uur savonds wordt ik weer verwacht op Mt Terrace voor een bijeenkomst voor de nieuwe studenten van semester 2.

We krijgen pizza en deze is niet zo’n succes. Helaas, m’n eerste pizza viel tegen, als een van de weinige dingen. We kregen de regels binnen het gebouw uitgelegd en na een uurtje is het afgelopen. Op m´n kamer ga ik nog even aan het werk en probeer m´n eerste Wiskey maar eens uit. Ik had een mooi wiskey glas van Sara geleent en die Glenfiddich stond al bijna 3 weken onaangebroken op m´n plank. Het moest er eens van komen en ik heb er zeker van genoten. De eerste eigen wiskey viel er heerlijk in! Ondetussen lees ik m´n email en heb ik bericht van één van de Maori´s.

quote:

---

“Kira ora everyone!
First and foremost, a MASSIVE shout out to all you guy's and girl's! You guy's are no longer strangers to us, as lucky always stated over the duration of the noho, you're now family!

Second, I hope you all enjoyed your weekend experience and that us Maori's have made you all feel welcomed to Aotearoa/ New Zealand, not just for the duration of your stay but forever amen!

I must say, us Maori's are all still on a high note from the noho! We're still talking about the great weekend we just spent with you guy's and i hope this is a high note for the majority of you all. We only hope that this new found friendship continues forever more, like our past international whanau there have been before:-)

Ok, the actual purpose of this email was to inform you guy's that this coming Friday night's concert features a NZ rock band 'D4', for those of you who love rock this is for you! And for those who DONT, just turn up because it will be our 'ONE WEEK REUNION' hahaha, more games and socialising to be had ;-)

The Maori whanau will arrive sometime after 9pm, i will definately be there as i promised you guy's that i will be there for the concert. So i hope to see you all, if not hope to see you soon!

Until then...

Much love and respect to you all

Ma te matua, hei manaaki, hei tiaki e te ariki...

Rino...”

---