De les ´Advanced Web Media Productie´ was ook een opfrisser. Bijna alle lessen die ik hier tot nu toe heb gehad waren opfrissers. Dit keer ging het ook over web design. Dingen als typografie, lijnen, kleuren en contrasten werden in 3 uur uitgelegd. Mij begon het al snel te vervelen omdat ik precies wist wat ze gingen zeggen en ook wat erna kwam. Zelf heb ik ook een week lang lesgegeven in web design en wist dus wat ik kon verwachten. Toch was het een goede opfrisser en ook de voorbeeldwebsite´s waren usefull. Wat ik niet snap van deze school is dat ze elke les een 3 tot 4tal pakketjes van 2-5 A4tjes los uitdelen. Waarom niet alles in 1 hand-out gebundeld voor het hele semester zoals op de Hanze. Dit is trouwens het eerste wat beter op de Hanze geregeld is dan hier, voor derest kan de Hanze heel erg veel leren van AUT. Na afloop van deze les ga ik naar de kantine voor diner. Hier tref ik Claudia en Miki en het eten is vandaag heerlijk. Ik had al nagedacht over m´n schilderij, ik wilde zowieso een grote (1 bij 1 meter) van Nieuw Zeeland met daarop ook een aantal dingen over mezelf. Daarnaast leek het me leuk om ook nog 4 kleine schilderijen te hebben van de landen waar ik na afloop heenga, Australie, Singapore, Maleisie en Thailand. De 4 kleine moeten dan 25cm breed worden en een meter hoog. Twee van deze, Singapore en Thailand moeten zowel horizontaal als verticaal opgehangen kunnen worden omdat je dan de 5 schilderijen in verschillende composities aan de muur kunt hangen. Ook de volgorde is belangrijk, Australie komt rechts naast Nieuw Zeeland omdat ik daarna daarheen ga, vervolgens komt Singapore, Maleisie en Thailand. Wanneer je een andere compositie neemt op de muur, dan begint het kloksgewijs rond met dezelfde volgorde. Ook moet ik natuurlijk weten of hij ze op canvas moet schilderen of alleen op het doek. Ik had in het vliegtuig van het Aucklandse koppel een broshure kregen van een zeer goedkope pakketdienst. Voor bagage waren ze tot 50% goedkoper! Natdat ik de formaten van het schilderij: 1-1-0.30m had opgegeven kwam er een bedrag uit van 780 dollar! Damn... slik. Dan maar opgerolt in een koker, dat is veel goedkoper. Voor de zekerheid loop ik nog even naar de Internation Student Support Unit om nog naar andere ´shipping company´s´ te vragen. Daar tref ik Rohit en vraag of hij van z´n verjaardag genoten heeft. Hij verteld dat hij al veel reacties had gekregen van internationale studenten die de foto´s gezien hadden, ´what have you been doing Rohit?´. Van de kleine stukjes die hij nog weet van z´n verjaardag heeft hij de indruk dat hij het leuk vond. Hij loodst me naar de New Zealand Post die in hetzelfde gebouw zit en deze geven me een globale indruk over wat het versturen zou kosten, tussen de 60-150 dollar. Dat is al heel wat anders! Ik vraag waarom het andere bedrijf, wat zo goedkoop is, zo duur is met zulke formaten. Rohit legt uit dat ze met koffer baggage erg goedkoop zijn, maar met andere dingen erg duur, dat bleek hier wel uit. Met een gerust hart ga ik naar huis en weet nu zeker dat ik het op canvas wil.

Bij thuiskomst nog even aan het werk en tegen 9 uur weer koffietijd op Sara´s kamer. Sara had, naast de koffie, ook gezorgt voor een watermeloen! Claudia en ik hebben haar de bijnaam ´mom´ gegeven omdat ze zo goed om ons denkt. Ze bied altijd haar hulp aan en als je eten/drinken op is dan wil ze maar al te graag wat geven. Ook is zeer zorgzaam en maakt ze meestal de koffie met veel liefde. Ik had gezegd het vandaag kort te houden (net als alle andere keren) maar het lukte dit keer. Om half 12 was ik al op m´n kamer en besloot maar eens vroeg op bed te gaan.