Tegen 9 uur hebben we koffietijd in de kamer van Claudia. Erg gezellig met Mexicaanse muziek. We hebben het dit keer over de vierkanten van het leven. Het vierkant illustreerd de grens waarbinnen je blijft in je leven. Veel mensen laten hun vierkant tekenen door hun ouders of geloof. Die hebben het penceel in de handen en maken het vierkant voor je waarbinnen je moet blijven. Veel mensen zijn hier tevreden mee en komen er niet uit. Sara en Claudia zijn gelovig opgevoed en geloven zelf ook. Het geloof tekent voor hun een vierkant waar binnen ze moeten blijven. Ook met het opvoeden van je kinderen kun je besluiten om het vierkant te tekenen of het kind zelf het penceel te geven. Claudia en Sara zijn kregen gelukkig voor 1 wand het penceel in handen en konden zelf deels de beslissingen maken. Ik kom erachter dat ik opgevoed ben zonder muren en dat ik nog geen vierkant getekend heb. Ook het cultuurverschil merk ik nu, het canvas van Claudia en Sara is veel kleiner dan dat van mij. Hun zijn er tevreden mee maar weten niet wat buiten die grote muur is. Ik illustreerd het ook als een stad in een land. Hun wonen in de stad met een grote muur eromheen. Omdat ze niet weten dat er ook nog een land achter zit missen ze het niet en zijn ze tevreden. Ik geef ze de kans om voor één keer door de muur heen te kijken om te zien hoe het buiten de muren is. Ze kunnen nu zelf beslissen of het het waard is om een gat in de muur te maken of dat ze veilig binnen de muren blijven. Ik ben blij dat ik ze een kijkje in het grotere canvas kan geven, het land. Ik vertel ze hoe wij denken en dingen als euthanasie, abortus en de pil vallen tussen de woordenstroom. Eerst is Claudia erg tegen de al deze drie dingen, maar nadat Sara een verhaal vertelt over een meisje dat een vijfling kreeg op 12 jarige leeftijd begon ze ook te denken. Ik leg ze uit hoe wij hier in Nederland erover denken en hoe anders wij met deze dingen omgaan. Ook omdat dingen als sex in het Westen gewoner is dan in hun culturen. Aan het einde van de avond heb ik Claudia aan het twijfelen gebracht over deze onderwerpen. Ik ben hier erg blij om omdat ze nu niet meer een eenzijdige visie heeft. Ze kent nu ook de andere kant van de muur en kan nu zelf beslissen welke het beste is. Aldus Claudia leert ze meer van deze gesprekken dan op school in de lessen van psychologie en ook Sara vind het erg boeiend. Zelf leer ik ook veel omdat ik nu een duidelijke visie heb van het vierkant van deze personen en het land waarin ze leven. Ook wordt ik gecomplimenteert om m´n grote algemene kennis en veelzijdige visie van dingen. Tegen half 1 gaan we naar onze kamers om te slapen. Ik ben nog niet moe en ga nog even aan m´n werk. Ook Sara is nog online, ze kon niet slapen vanwege de koffie. Ik vraag waarom ze dan een tweede nam en dat was omdat ik het vroeg. In haar cultuur is het logisch dat, als iets je aangeboden wordt, je het aanneemt. Ik vertel haar dat ze bij mij gewoon haar eigen mening moet geven en tot 3 uur zitten we op msn te praten.