Vervolgens naar de gym met de Oostenrijker en de Fransen en rond 6 uur moet ik richting de film 'Sorceress of the New Piano'. Een film over een toy-piano pianist. "Margeret Leng Tan, charismatic diva of the avant-garde piano's, provides a seriously enlightening crash course in her repertoire in this highly entertaining documentary portrait. She strikes the keys with the full length of her forearm, leans into the Steinway to pluck the strings, or manipulates the bolts en pegs in a 'prepared' piano to the rigorous instructions of mentor John Cage, matching evangelical zeal with unerring musicianship. Singapore-born, now New York-based, she was a classical prodigy who converted early to the adventurous experimentation of composers Cowell Cage and Crumb, the "Three 'C's" whose works she illuminates so vividly in this film. "I loved Sorceress of the New Piano! Margaret Leng Tan is one of those rare, nay unique, artists whose passion and creative awareness help her audience discover and appreciate the most intriguing, under-known music of the 20th century in Evans Chan's mesmerizing documentary." Grappig is dat voordat de film begint er een drietal toy piano's op het podium staan. De director van het filmfestival komt achter de microfoon en kondigt Margaret Leng Tan aan. Ze komt het podium op en speelt driekwartier op de toy piano's. Ze kan wel spelen, alleen het geluid van de toy piano's is niet uit te staan. Het klinkt hetzelfde als zo'n deurbel. Ding Dong. Na haar optreden begon de film. De camera kwaliteit was slecht, filmtechnisch ook en de montage was superslecht. Een leuke film omdat het over iets unieks gaat, maar ik hoef hem niet weer te zien.

Omdat deze film zo uitliep moest ik weer rennen om kaartjes van m´n kamer te gaan halen voor de volgende film. Ook moest ik nog eten en daar had ik een krappe 10 minuten voor. Samen met Claudia ga ik naar 'The World'. Een film over China nu. "The World, set in a vast global-replica theme park in Beijing, is the first officially condoned film by the celebrated young director of Xiao Wu and Unknown Pleasures, and his first to deal with city life. "China's headlong rush to modernise continues to throw up endless problems and contradictions, not least the awkward gap between the country's wishful image of itself as a sophiscated 'developed nation' and the widespread desire among Chinese people to travel abroad or, preferably, emigrate. Jia Zhang-ke addresses that gap head on... Tao (Zhao Tao) is a singer and dancer in the park's shows; her boyfriend Taisheng is one of the security guards... Around them are assorted go-getters, gangsters, social climbers and sleaze balls, all of them as emblematic of 'New China' as the villagers who flock to Beijing to earn big money doing dangerous jobs in the construction industry. As a snapshot of China at a particular moment, this is in sharp focus. As a movie, it's highly original and brilliantly achieved." Deze film is tot nu toe een van de mooiste films die ik gezien heb, prachting filmwerk, goede muziekondersteuning en een erg goed verhaal. Je zit duidelijk hoe de Chinese wereld in elkaar steekt en hoe man/vrouw met elkaar omgaan. De mannen willen de touwtjes duidelijk in handen houden en de vrouwen worden nauwelijks vrijgelaten. Het stel Tao en Taisheng staan in het middenpunt van deze film. Hun relatie gaat redelijk. Taisheng loopt wat te hard van stapel en Tao maakt het uit. Een dag later komen ze elkaar weer tegen en Taisheng drinkt er op aan om dat Tao het moet vergeten en ze gaan als stel weer verder. Ondertussen ontmoet Taisheng ook een andere meid waar hij ook regelmatig is. Tao heeft weer alle vertrouwen in haar vriend maar als ze zegt dat Taisheng haar nooit mag verlaten zegt hij dat alles in het leven onzeker is en dat je alleen op jezelf kunt vertrouwen/rekenen. Tao zegt daar niks op als ze samen romantisch in bed liggen. Wij weten als kijkers dat hij ook een andere vrouw regelmatig bezoekt en haar ook leuk vind, dus betekenen zijn woorden heel wat anders dan voor Tao. Een collega van Tao heeft ook een vriendje en die twee zitten altijd te bekvechten. Het meisje moet steeds zeggen waar ze geweest is als ze even alleen weg is. Op den duur loopt hun relatie hierop stuk. Toch krijg je een ogenblik later te zien dat ze gaan trouwen! Tao wil nu ook trouwen en zegt dit tegen Taisheng, hij vind dat dat nog wel even kan wachten. Op de bruiloft is Taisheng even naar buiten gelopen en Tao leest onderschuldig een nieuw bericht op zijn telefoon die op tafel ligt. Een sms van die vrouw die hij regelmatig bezocht. ´Ik zal je nooit vergeten´. Ze heeft nu een visum gekregen en vertrekt naar Frankrijk. Tao vertrekt zonder goedendag te zeggen tegen Taisheng en gaat naar het appartement van het getrouwde stel om op het huis te passen. Taisheng komt s´avonds daar ook plots aan de deur en vraagt wat er mis is met Tao. Ze zegt niks en de volgende shot is een vroege ochtendshot waarbij er twee mensen uit een deur worden gedragen. Allebeide zijn ze vergast door een gaslek. Grappig is dat in het park waar ze werken 5 landen zitten. De slogan is 'give us a day and we'll show you the world'. Zo staat er een Eifeltoren die drie keer zo klein is, de Big Ben, de Londen Bridge, een stel pyramides, het Vaticaan, de toren van Pisa (en natuurlijk proberen alle toeristen de toren terug te duwen) en is New York ook deels nagebouwd. Grappig dat hun de twin towers nog wel hebben. Als je deze film ergens kunt kijgen/downloaden moet je dat zeker doen en hem gaan kijken.

Nadat deze film afgelopen is gaan Claudia en ik naar een grote groep mensen die in de Escape uit zouden gaan. Bij de haven aangekomen was het even zoeken maar aangekomen waren er veel van de campus. Één van de Fransen, de Oostenrijker Gernot, T-bone, de hele groep Zweden en de Mexiaanse vrienden van Claudia. Één van de Mexicanen was ongeveer twee meter en een echt behoorlijk fors. Tot twee keer toe sloote hij me 'zacht' aan waardoor ik m'n halve biertje en wiskey over me heen kreeg. Het was nothing personal en het leek me niet zo verstandig ruzie te gaan maken... Bij deze bar is het erg goedkoop op woensdag, 3 dollar voor alles! (ook wiskey!) Na daar een halfuur te zijn geweest gaan we met de hele groep naar de Globe. Onderweg kwamen we een winkelwagentje tegen en T-bone kon het natuurlijk niet laten om erin te gaan zitten. De Globe was wel een leuke tent maar wat duurder (5 euro voor een wiskey). Tegen drie uur gaan T-bone en ik naar huis en derest feest nog even door.