|
Rond 7 uur werd ik wakker, beetje vroeg voor zondag. Ik draai me nog een paar keer om en plotseling wordt er op de deur geklopt. Ik doe half duizelig en met m´n duffe kop de deur open en Petra staat voor de deur, ze had zich vergist. Ze dacht dat hier nog de jongen woonde die hier voorheen zat. Nadat ik de deur weer dicht gedaan had keek ik maar eens op de klok, half 1... Tijd om eruit te gaan dus. Na het ontbijt ben ik aan het werk gegaan met de website van fotograaf Jan Pitt. Ik heb een aantal opdrachten aan/meegenomen van huis om hier te gaan doen. Als ik koffie wil gaan halen begint er in de student lounge een film, Edward Scissorhand. Het begin (aankondiging) ziet er leuk uit en ik blijf even zitten. Ooit was er een vader die creatief was en een zoon creeerde met geen handen maar met, je raad het al, scharen als z´n vingers. Hij leeft bovenaan op een heuvel in een grote vervallen villa (just like the adam´s family). In het dorp onderaan de heuvel kent ierdereen elkaar en is het echt een ´klein dorp´ wat dat betreft. Het is te typisch amerikaans en leuk gekleurd. Zo hebben alle huizen en auto´s 1 kleur, lichtgroen, violet, lichtgeel etc. Bijna alle bewonders zijn van die nette dames en één gaat langs alle deuren om beauty rommel te verkopen. Dat heeft echter geen succes en ze besluit om naar de duistere villa bovenop de berg te gaan. Nadat ze de deur van het vervallen grote hek met daarover een halfdode klimop opendoet komt ze in een perfect onderhouden en prachtige sprookjes tuin. Alle heggen zijn in een mooie vorm geknipt, zo zien we bijvoorbeeld twee opengevouwen handen en een engel. Ze loopt verwonderd naar de deur en klopt aan. Na een tijdje gewacht te hebben en besluit ze naar binnen te gaan. Ze roept een paar keer maar geen gehoor, ze loopt verder in het lege donkere huis. Ze loopt naar boven en ook daar vind ze niemand. Echter ziet ze wel een bord met daarop krantenartikelen die over een jongen gaan die niet met handen geboren is maar met scharen als handen. Ze draait zich om en daar is Edward op het vervallen en open dank bezig met een heg. Ze zegt dat hij niet bang voor haar hoeft te zijn en dat hij rustig kan komen. Edward komt op haar af en ze ziet tot haar verbazing de scharen. Ze schrikt er eerst van, maar neemt hem mee uiteindelijk naar haar huis. De hele buurt zag natuurlijk dat er iemand bij die dame in de auto zat. Ze leidt Edward haar huis naar binnen en de hele buurt staat even later vlak voor haar raam te kijken. Het verhaal is nu ongeveer 5 minuten bezig en om een lang verhaal kort te maken; het is een simpel en dom amerikaans verhaal met een soep einde. Na de hele film gekeken te hebben pak ik nog een kop koffie en ga verder aan het werk op m´n kamer.
Plotseling valt er een glas uit m´n bril. Ik balen natuurlijk, want had dat nou niet thuis kunnen gebeuren, dan had ik dat gekloot hier niet. Ik op zoek naar iets waarmee ik hem weer dicht kon draaien, want alleen het schroefje was losgeschoten waardoor het omhulsel los stond en het glas eruit viel. Met een schaartje kwam ik een heel eind, maar dat was niet genoeg. Ik op zoek naar m´n Zwitsers zakmes die ik gekregen heb voordat ik hierheen ging, nergens te vinden... Fuck. Ik naar beneden, naar Petra en Peter, nee, zij hadden ook niks. Peter zei dat hij een zakmes had en inderdaad, net zo´n Zwitsers zakmes. Ik gebruikte de pincet en alles kwam weer goed. Daarna vertrokken richting de bioscoop om kaartjes te halen voor vier films en langs de slijterij om bier te kopen. Een sixpack blikjes Heineken 13 dollar! Dat is een dikke 7 euro! Maar die tegenvaller compenseerden ze weer door de 33cl flesjes Grolsch `maar` 11,50 dollar te maken (een euro goedkoper). Dus ik koop, natuurlijk met heel veel tegen zin en spijt de flesjes Grolsch in plaats van de blikjes Heineken... ;) Bij terugkomst was het half 8 en mijn maag begon langzamerhand te rommelen. Ik pak een paar broodjes en besluit morgen wel weer gezond warm te gaan eten. S´avonds loop ik nog even naar de lounge en de film Paycheck is bezig met zijn laatste halfuur. Na deze, hoe zou ik hetzeggen, Amerikaanse actiefilm uitgezien te hebben ga ik weer naar boven aan het werk. Rond 12 uur ga ik op bed en wordt om half 3 gewekt door een sms. M´n vader en broertje vertrekken morgen voor een maand op vakantie richting oost-europa. Na wat sms verkeer kon ik maar niet slapen en ben tot 8 uur wakker geweest om er vervolgens uit te gaan. Toch viel het me mee hoe moe ik was en ik was voor het eerst niet duizelig.
|
Queenstreet (hoofdstraat) van Auckland
De Sky Tower van Auckland in de nacht
|
